عضویت | ورود اعضا | درباره ما | H E

ایمان سلیمان‌زاده
مؤلف كتاب‌هاي فيزيك
۳۰ خرداد ۱۳۹۲
دنیای پیچیده امروز «عشق هيچ‌گاه مطالبه نمي‌كند، همواره نثار مي‌كند...» دیروز، امروز، فردا تغيير روش تربيت! فانوس دريايی در محضر استاد فانفار زبون داااااااااااااغ !!!!!!!!!!! اندر حكايت به دنيا آمدن شيمي۳ كي خوش‌بخت‌تره؟ بچه‌ها متشكريم تسلیت آقا رحیم کاپشن با مهر پا به مهر بگذاريم امید ... به بهانه‌ی نمایشگاه کِرم فرهنگی مرام و معرفت عملی آيين يلدا را دوست دارم؛ چون دهن‌كجي به سياهي شبه. غزال سیاه دایره‌ای به مساحت زندگی بزرگداشت حافظ نگاهی دیگر اول مهر به نام آنکه، خنده می‌آورد به چشم‌ها، گاهی... سلام زلزله دروغ بزرگ کنکورتون به سر رسید، جشنِش به آخر نرسید!!! سلام بر استان زنجان سلام بر استان سمنان سلام بر استان سیستان و بلوچستان سلام بر استان فارس سلام بر استان قزوین سلام بر استان قم سلام بر استان کردستان سلام بر استان کرمان سلام بر استان کرمانشاه سلام بر استان کهگیلویه و بویراحمد سلام بر استان گلستان سلام بر استان گیلان سلام بر استان لرستان سلام بر استان مازندران سلام بر استان مرکزی سلام بر استان هرمزگان سلام بر استان همدان سلام بر استان یزد دقیقه ۹۰ شتر حیوان صبوری است! به‌نام آرامش‌دهنده‌ي دل‌هاي لرزان این همه هیاهو! یک مقایسه توهم چشم! یک تاریخچه‌ی مختصر قهوه تلخ یک روز بارانی دمتون گرم آدم‌ها حرکت دوچرخه شاخ کرگدن یک ارتباط دوطرفه در فانوس دریایی «عشق هيچ‌گاه مطالبه نمي‌كند، همواره نثار مي‌كند...»

امید ...

نمی‌دونم چه جوری شروع کنم که جذاب باشه، شاید همین الان که خط اول رو می‌خونی، حوصله و وقت خوندن این چیزا رو نداشته باشی، برای همین منم خیلی نمی‌خوام وقتت رو گرفته باشم، فقط در حد چند سطر.

‌این روزا آدرنالین خون ایران بالا رفته و قلب مردمش تندتر می‌زنه، روزهایی که شاید کم‌تر دیده باشیم و شاید هم دیگه فرصتش پیش نیاد که ببینیم. دو اتفاق مهم در یک هفته که فضای جامعه را به کل عوض کرده؛ انتخاب رئیس جمهور جدید و صعود به جام‌جهانی فوتبال! خب من هم تبریک می‌گم و امیدوارم که همیشه ایران این‌جوری باشه. شاید دوست داشته باشیم ایران رو بغل کنیم و به ایرانی بودنمون افتخار کنیم. کاری ندارم در آینده چه اتفاقاتی قراره که بیفته، فقط می‌دونم این اتفاقات دلیلی شد برای کنار هم جمع شدن و ساعاتی شاد بودن، این که می‌شه از این به بعد بیش‌تر خوشحال بود. و اما مهم‌ترین چیزی که در این بین به چشم می‌خوره، اینه که می‌شه امید رو کم و بیش تو چهره‌ی تک‌تک مردم دید! به نظر من روزنه‌های امید پیدا شده...

شاید داستان ‌ما هم شده قضیه‌ی فیلم رهایی از شاوشنگ، مثل اندی دوفرین که به زندان افتاد، آزادیشو از دست داد، بارها تحقیر شد، کتک خورد، بیگاری کشید و حتی بهش غذا ندادن، اما در تمام این مدت ناامید نشد و تونلی کند. ریزه‌ریزه و با صبر و حوصله، تا پس از سال‌ها ، عاقبت از طریق همون تونلی که کنده بود و با عبور از لوله فاضلاب به طول پونصد یارد خودش رو آزاد کرد.

بگذریم، همه‌ی اینا بهانه‌ای شد تا در مورد امید صحبت کنم، چیزی که می‌تونه به مسیر زندگی آدما جهت بده و حتی بعضی از قفل‌ها رو هم باز کنه. شاید قدرتش خیلی بیش‌تر از هر سلاحی باشه، مثل گلی که از داخل سنگ شکوفه می‌زنه! انسان‌های زیادی در طول تاریخ بودند که در بدترین شرایط به بالاترین درجه‌ها رسیدند. اُرُد بزرگ می‌گوید : « امید داشتن، همان زندگی است» .

یک هفته دیگه تا کنکور نمونده و چیزی که تو اولویته،آمادگی روانیه! شاید دیگه وقتی واسه یادگیری مطالب جدید نمونده باشه و به پيروزي اميدوار بودن تو این مرحله از هر چیزی بتونه بیش‌تر کمک کنه،شاید در این مرحله امید، نقش فانوس دریایی خودمون را داشته باشه...

پس همین جا از شما دوست عزيز، خواهش می‌کنم که با هر شرایطی که هستید، به هیچ وجه نا امید نباشید و حرف آخر این‌که:
hope is a good thing, maybe the best of things, and no good thing ever dies (Andy Dufresne, The Shawshank Redemption).


لطفا نظرات خود را برای ما ارسال نمایید:

نام و نام خانوادگی:     ایمیل:

C





ثبت نام اگر قبلا عضو فار شده‌اید از اینجا وارد شوید.
C





ورود اگر قبلا عضو فار نشده‌اید از اینجا عضو شوید
اگر کلمه عبور خود را فراموش کرده‌اید اینجا را
کلیک کنید.
C





ارسال اگر قبلا عضو فار نشده‌اید از اینجا عضو شوید

در حال ارسال اطلاعات
تایید